เรือนจำกลางเชียงราย (แดน 2)
15 กุมภาพันธ์ 2548
เรื่อง ขอหนังสือธรรมะเรื่อง “ตามรอยพ่อ”
เรียน กลุ่มกัลยาณธรรมที่เคารพ

ข้าพเจ้า น.ช.................................... เป็นเด็กน้อยที่เริ่มใฝ่ทางธรรมพอดีข้าพเจ้าได้รับคำแนะนำ จากอาจารย์..................... ที่อยู่เรือนจำเทิง ท่านแนะนำข้าพเจ้าว่ามีหนังสือที่น่าอ่านอยู่เล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือว่า “ตามรอยพ่อ” ท่านอ่านแล้วรู้สึกว่ามีคุณค่าประโยชน์ทางธรรม อ่านแล้วเข้าใจ และสามารถนำมาประพฤติปฏิบัติในสภาพที่เป็นอยู่ได้ และที่สำคัญ ท่านบอกว่าเหมาะสมกับข้าพเจ้า ที่กำลังเริ่มศึกษาด้วยตนเองอย่างยิ่ง
ข้าพเจ้าจึงค้นหาห้องสมุดของทางเรือนจำก็ไม่เห็นมีหนังสือตามที่ท่านอาจารย์เอนก ได้แนะนำไว้ ใจก็นึกเสียดาย อยากเขียนมาขอเสียแต่ตอนแรก แต่ก็ไม่กล้า เพราะตัวเองเป็นแค่เด็กน้อย ๆ ในทางธรรมคนหนึ่งและด้อยปัญญาทางธรรมะอยู่มาก จึงไม่กล้าที่เขียน เพราะเกรงว่าจะเขียนผิด ๆ ถูก ๆ และถ้าผิดถูกอย่างไร ข้าพเจ้าก็กราบขออภัยด้วยนะครับ

เพราะที่ข้าพเจ้าเขียนมานี้ ด้วยแรงศรัทธาต่อพุทธศาสนาจึงรวบรวมความกล้าที่มีเขียนมา เพื่อให้ทางกลุ่มกัลยาณธรรมโปรดพิจารณาหนังสือธรรมะเล่มดังกล่าวแก่ข้าพจ้าสักเล่ม เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีโอกาสศึกษาและนำเอาสาระที่ได้จากการอ่านหนังสือเล่มดังกล่าวนี้ มาประยุกต์ใช้กับตนเอง หรือถือปฏิบัติศีลธรรม เพื่อเป็นพลเมืองที่ดีของสังคมต่อไป

ในอดีตที่ผ่านมาข้าพเจ้ายอมรับว่า ขาดศีลธรรมที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจอย่างมาก จึงมีอาชีพไปในทางทุจริต คือค้าและเสพยาบ้าจนกระทั่งโดนจับเข้าคุก เข้าตะราง แต่พอหมดฤทธิ์เดช จึงเกิดความรู้สึกสำนึก ในการกระทำของตน เพราะผลแห่งการกระทำของข้าพเจ้าในขณะนี้ก็คือความทุกข์ร้อนภายในจิตใจของข้าพเจ้าเอง และไม่มีใครล่วงรับรู้ได้นอกจากตนเองเท่านั้น

เมื่อเจอไฟร้อนเผาจิต ก็จึงแสวงหาทางดับร้อนด้วยการหยิบหนังสือธรรมะ อันเป็นหลักคำสอนทางศาสนา จึงเกิดความเข้าใจว่า ที่ผ่านมาตนเองเป็นเปรตเสียส่วนใหญ่ ไม่ใช่คนหรือมนุษย์เลย

เมื่อข้าพเจ้าได้ดื่มน้ำพอกระหายวันนั้นแล้ว ก็เริ่มสนใจใฝ่ธรรมมากขึ้น และตั้งใจไว้ว่าจะรักษาศีลห้าให้บริสุทธิ์ในชีวิตนี่ให้ได้ จึงใคร่ขอหนังสือ “ตามรอยพ่อ” ของกลุ่มกัลยาณธรรมมาเพื่อศึกษาและปฏิบัติต่อไป

ขอความเมตตาธรรมด้วยครับ

ด้วยความเคารพและศรัทธาอย่างสูง
จากน.ช...........................................