9 ธันวาคม 2548

เรียน คุณหมออัจฉราที่นับถือ

วันนี้ดิฉันได้ไปซื้อหนังสือ “ ทางสายเอก ” และ “ ตามรอยพ่อ ” ที่ร้านคุณหมอที่ปากน้ำ ซื้อไปหลายเล่มเลยค่ะ ดิฉันประทับใจ “ ตามรอยพ่อ ” มาก คุณหมอเขียนได้เก่งมาก ใครได้อ่านต้องประทับใจทุกคน วันนี้ดิฉันนั่งรถเมล์จากหนองแขมเพื่อไปซื้อหนังสือโดยเฉพาะเลยค่ะ ไปทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ทางและไม่เคยไปปากน้ำมาก่อนด้วย ถามเส้นทางไปเรื่อย ๆ

คุณหมอคงคุ้นหน้าคุ้นตาดิฉันกับลูกสาว เพราะไปทุกงานที่ท่านอาจารย์ดร.สนอง ไปบรรยาย ตั้งแต่ครั้งแรกที่ไปที่ธรรมศาสตร์ ตอนนั้นคนแน่นมาก จนไม่มีที่นั่ง ตอนคุณหมอออกมากล่าวอนุโมทนาเห็นคุณหมอร้องไห้ ดิฉันพลอยร้องไห้ไปด้วย ปลื้มใจแทนคุณหมอจริง ๆ ค่ะ

ครั้งแรกที่ได้รู้จัก “ ทางสายเอก ” ลูกสาวไปตอบปัญหาธรรมะที่สนามหลวงเจออาจารย์จินดา ให้หนังสือ “ ทางสายเอก ” ลูกสาวอ่านแล้วเอามาให้ดิฉันอ่าน ตอนนั้นดิฉันมีปัญหาชีวิตหนัก เพราะพ่อของลูกทิ้งดิฉันกับลูกไปตั้งแต่ลูกยังเล็ก ๆ อายุแค่ 2 ขวบ พ่อเค้าก็ทิ้งไปแต่งงานใหม่ ลูกสาวต้องเติบโตขึ้นมาอย่างขาดแคลนขาดไปทุกอย่าง ขาดพ่อมีพ่อก็เหมือนไม่มี ดิฉันต้องอยู่กับลูกสาวตามลำพัง ยังดีที่ลูกสาวเป็นเด็กดีเป็นกำลังใจให้ดิฉันสู้ชีวิต สนใจธรรมะตั้งแต่เด็ก ๆ ชอบไปตอบปัญหาธรรมะชิงรางวัล จนไปเจอกับอาจารย์จินดา ให้หนังสือ “ ทางสายเอก ” มาทำให้ได้รู้จักอาจารย์ดร.สนอง ตอนนั้นดิฉันก็กำลังมีปัญหาชีวิต ลูกสาวให้อ่าน “ ทางสายเอก ” ทำให้ได้ข้อคิด ดิฉันเจ็บแค้นสามีที่ทิ้งดิฉันกับลูกได้แต่สาปแช่งเค้าทั้ง 2 คน พออ่านหนังสือดิฉันรีบถอนคำสาปแช่ง แต่ก็ยังทำใจอโหสิกรรมให้เค้า 2 คนยังได้ไม่สนิทใจแต่สักวันจะพยายามทำให้ได้

ลูกสาวชอบทางธรรมะ ชอบหาที่วิปัสสนา ไปปฏิบัติที่ยุวพุทธฯหลายครั้งแล้ว แต่ตอนหลังมีคนแนะนำไปที่สถานที่วิปัสสนาแห่งหนึ่ง ลูกสาวสงสัยและสับสนมากกว่าอันไหนคือสิ่งที่ถูก ตอนนั้นลูกสาวไปถาม คุณหมอบอกว่าทำไมต้องทำให้เวทนาเกิด ให้ดูเวทนาในปัจจุบัน ทำให้ลูกสาวคิดได้ เพราะเขากำลังสับสนอยากพบครูบาอาจารย์ที่แนะนำให้ไปถูกทาง เขาตั้งใจว่าชาติหน้าขอเกิดเป็นผู้ชายจะขอบวชตลอดชีวิต ลูกสาวอยากเป็นอาสาสมัครช่วยงานทางชมรม วันนั้นเขาเล่าว่าไปบอกคุณหมอ คุณหมอพาไปหาคุณธนวรรณว่าให้น้องเค้าฝึกงาน ลูกสาวดีใจมากเลยค่ะ เห็นบอกว่าทำยังไงถึงจะได้เป็นอาสาสมัครช่วยงานทางชมรมได้ เขาชื่นชมคุณหมอมากและตัวดิฉันเองก็เช่นกัน มีความเคารพนับถือ และศรัทธาท่านอาจารย์และคุณหมออย่างมาก ดีใจที่ได้เข้าไปกราบเท้าท่านอาจารย์ และท่านอาจารย์ได้เมตตาเซ็นชื่อในหนังสือ “ ตามรอยพ่อ ” ดิฉันจะเก็บรักษาไว้ตลอดชีวิตลูกสาวบอกว่าคุณหมอโชคดี แกคงนึกน้อยใจตัวเองที่ไม่มีพ่อเหมือนคนอื่น ๆ แต่ดิฉันก็ยังภูมิใจที่ลูกรักดีมีความใฝ่ดีไม่เอาปมด้อยมาทำลายชีวิตตัวเอง ตั้งใจเรียนจนเอนทรานซ์เข้าม.ธรรมศาสตร์ ได้โดยดิฉันไม่มีเงินที่จะให้ไปเรียนกวดวิชาเหมือนเพื่อน ๆ คนอื่น แต่แกก็สามารถไปเรียนได้ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ไม่งั้นดิฉันคงไม่มีปัญญาที่จะให้เรียนมหาวิทยาลัยเอกชนเพราะค่าเทอมแพงมาก ดิฉันเองก็สงสารลูกเพราะตั้งแต่เล็ก ๆ มาก็อยู่กันอย่างกระท่อนกระแท่น แกก็อยากมีอะไรเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่แกก็เข้าใจว่าแม่ให้ได้เท่านี้

ช่วงชีวิตที่ผ่านมาที่กำลังทุกข์แสนสาหัส ก็ได้อาศัยฟังธรรมทางวิทยุและอ่านหนังสือธรรมะต่าง ๆ และได้ข้อคิดจากหนังสือ “ ทางสายเอก ” ทำให้พยายามวางทุกอย่าง โดยเฉพาะความอาฆาตพยาบาท อยากให้ชายหญิงคู่นั้นที่ทำให้ดิฉันกับลูกต้องเผชิญโลกตามลำพังอย่างโดดเดี่ยวเคว้งคว้าง ต้องได้รับกรรมตามสนองอย่างสาสม ดิฉันต้องกินยานอนหลับทุกคืนเพราะนอนไม่หลับ ไม่ใช่เพราะหึงหวง ดิฉันไม่ต้องการเค้าแล้วแต่อย่างน้อยเค้าควรมีความรับผิดชอบลูกบ้าง ไม่ใช้ทิ้งขว้างเหมือนลอยแพกันอย่างนี้โดยดิฉันไม่มีความผิดอะไร เพียงเพราะเมียใหม่จับได้ว่าติดต่อส่งเงินให้บ้างเค้าก็เลิกส่งเลิกติดต่อเพราะเกรงเมียใหม่โดยไม่มีมนุษยธรรมว่านี้ก็สายเลือดของเขาเองแท้ ๆ ไม่ติดต่อไม่ถามทุกข์สุข พูดไปพูดมาแค้นขึ้นมาอีกแล้วค่ะ ดิฉันก็สับสนปัญหาชีวิตถึงต้องพึ่งพระธรรมโดยลูกสาวชักจูงให้สมัครเรียนอภิธรรมทางไปรษณีย์ และวันอาทิตย์ก็ไปเรียนธรรมพี่ยุวพุทธฯ

สุดท้ายนี้ขอให้คุณหมอและท่านอาจารย์ จงเป็นต้นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งก้านสาขาร่มเงากับพวกเราไปตราบนานเท่านาน ให้คลายทุกข์ร้อน เป็นเสาหลักของชมรมกัลยาณธรรมตลอดไป

รักและเคารพค่ะ

 

 

 

15/12/2548

เรียนคุณแม่และลูกสาวที่น่ารัก

ได้อ่านจดหมายแล้วตื้นตันจนทานอาหารไม่ลง เข้าใจทุกอย่างและขอเป็นกำลังใจให้คุณและลูกสาว อย่างน้อยคุณควรดีใจที่ได้พบหนทางที่สว่างและมีลูกที่ดี เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต แล้วยังได้มาพบกับกัลยาณมิตรที่จะช่วยกันประคับประคองดูแลด้วยธรรมพระพุทธองค์ต่อไป ไม่ทอดทิ้งกัน

ถ้าเชื่อพระพุทธเจ้า อย่าได้สงสัยในเหตุและผลต่าง ๆ เพราะล้วนเป็นกรรมของเราที่หว่านเพาะไว้ทั้งสิ้น หากอยากเป็นอิสระจากกรรมที่ผูกพัน ก็ขอให้อโหสิให้เขาทั้งสองให้ได้ หากต้องมีภพชาติใหม่ถ้าคุณละได้ ก็ไม่ต้องพัวพันกับวิบากพวกนี้อีก เหมือนคุณได้ปลดโซ่ตรวนแห่งวิบากกรรม

เลี้ยงลูกให้ดีนะคะ เขาจะเป็นสิ่งที่ชดเชยความรู้สึกขาดพร่องทั้งหลายในชีวิต เรายังมีแขน ขา มีมันสมอง กลัวอะไรกับการสู้ชีวิต เมื่อเข้ามาร่วมในพุทธวงค์ คือร่วมในสหายธรรมกับชมรมกัลยาณธรรมแล้ว เราทุกคนมีความเสมอภาคเท่าเทียมกัน อย่าให้ลูกรู้สึกว่ามีปมด้อยที่ไม่เท่า ไม่เหมือนคนอื่น โดยแก้ที่ทิฏฐิของแม่ก่อน อย่าทับถมตัวเอง คนที่แย่กว่าเรายังมีอีกเยอะ

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ท่านอาจารย์และดิฉัน และชมรมกัลยาณธรรมทุกคน ขอได้รับความขอบคุณจากชาวกัลยาณธรรมทุกคน พร้อมทั้งกำลังใจและความห่วงใย เราทุกคนจะรอฟังข่าวความสำเร็จในการศึกษาของลูกสาวคุณและเจริญรุ่งเรืองในธรรมของคุณและลูก

ตราบใดที่ยังไม่มีใครหายใจแทนเราได้ เขาก็ยังไม่สำคัญพอที่เราต้องไปอาลัยหรือพยาบาท รักตัวเองและรักลูกให้มากนะคะ

ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

หมออัจฉรา

 

17 มกราคม 2549

เรียน คุณหมออัจฉราที่เคารพ

ดิฉันได้อ่านจดหมายคุณหมอที่ตอบมาในครั้งนั้น ได้พยายามนำทบทวนไปมา ทั้งได้อ่านหนังสือหลาย ๆ เล่มของท่านอาจารย์และฟังเทปของท่านอาจารย์ทุกม้วนเลยค่ะ ได้กล่อมเกลาจิตใจดิฉันจากที่เคยเขียนมาเล่าให้คุณหมอฟังได้ระบายทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องเก็บไว้ในใจคนเดียว กับผู้ชายคนที่ดิฉันเคยรักมากที่สุดได้ทำให้ดิฉันทุกข์ที่สุด ตอนนี้ดิฉันเลิกอาฆาตพยาบาทคิดจองเวรกับเขาได้ด้วยใจแล้วค่ะ แผ่เมตตาให้เขาทั้ง 2 คน ได้แล้วค่ะ จิตใจที่เคยเร่าร้อนก็เย็นลง เริ่มสงบ ไม่เหมือนก่อน เล่าให้ลูกสาวฟังลูกสาวดีใจบอกว่าดีแล้ว เป็นเพราะอานิสงส์ที่ได้พบท่านอาจารย์และคุณหมอ ดิฉันได้ปลดโซ่ตรวนออกจากตัวได้แล้วค่ะขอบคุณมากนะคะที่ได้พบกัลยาณมิตร คงเป็นเพราะบุญเก่าของดิฉันและลูก

ดิฉันได้สั่งซื้อเทปและหนังสือผ่านคุณธนวรรณ เพราะไม่สะดวกที่จะไปซื้อถึงร้านคุณหมอเพราะไกลมาก คุณธนวรรณอำนวยความสะดวกส่งให้ถึงที่เลยค่ะ ดิฉันเช่าแฟลตอยู่กับลูกที่ท่าพระจรัลสนิทวงศ์ซอย 3 และวันนี้ก็โทรสั่งเทปและหนังสือ ดิฉันจะตักบาตรพระสงฆ์ทุกเข้า ก็จะใส่หนังสือบ้างเทปบ้าง พระท่านบอกว่าหนังสือดีมาก และหนังสือก็แจกให้คนรู้จักบ้าง ลูกสาวก็แจกเพื่อน ๆ ที่มหาวิทยาลัยบ้าง จนได้เพื่อน ๆ มาสนใจธรรมะเพิ่มอีกหลายคน

ตอนนี้ดิฉันปรับสภาพจิตใจได้แล้วค่ะ ให้อภัยเขาทั้ง 2 คนได้แล้วทำให้สบายใจขึ้นมาก เลิกอยู่กับอดีตที่เจ็บช้ำแต่อยู่กับปัจจุบันที่เป็นจริง อนาคตไม่อยากไปคิดถึง เท่านี้ก็เป็นสุขแล้วค่ะ

ขอขอบคุณหมอนะคะที่แนะนำแสงสว่างมาให้และขอขอบคุณเทปของท่านอาจารย์ ทุกม้วนจะต้องเปิดให้พ่อฟัง เพราะพ่อชอบฟังมากเลยค่ะ

 

รักและเคารพอย่างที่สุด