วันที่ 28 พฤศจิกายน 2547

ความทรงจำที่ประทับใจ
การแสดงธรรมที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เคยคิดไว้ว่าคงมีคนมาฟังสัก 300 กว่าคน เพราะมีแต่คนติงว่าไกล พอถึงวันงานซึ่งมีหนังสือบันทึกสนทนาธรรมตามรอยพ่อ มาเปิดตัวเป็นธรรมบรรณาการเอาฤกษ์เอาชัย เตรียมมา 500 เล่มไม่พอแจก มีซีดีอีก 3-4 ชุด เตรียมมา 400 ชุด ก็ไม่พอ อาหารกลางวัน ต้องรีบสั่งเพิ่มตอน 10 โมงเช้า โดยหัวเรี่ยวหัวแรงที่คอยแก้ไขสถานการณ์เป็นระยะ ๆ คือพี่น้อยของพวกเราทุกคน (อาหารอร่อยมาก)

มงคลสูงสุดในวันนั้นคือ องค์หลวงปู่พุทธอิสระ จากวัดอ้อน้อย จ.นครปฐม เมตตามาแสดงธรรม ช่วง 09.00-11.00 น. แฟนคลับของท่านจึงหาเก้าอี้เสริมแทบไม่ทัน สร้างความปิติเป็นล้นพ้นแก่คณะผู้จัดงานในความเมตตาของครูบาอาจารย์
หลาย ๆ ท่านมารู้จักชมรมกัลยาณธรรมที่งานนี้เป็นงานแรก และประทับใจในความร่วมแรงร่วมใจของทีมงาน ซึ่งที่เหน็ดเหนื่อยทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างน่าสรรเสริญคือ กลุ่มพี่ ๆ ทีมการไฟฟ้าเจ้าบ้านนั้นเอง (เห็นแก่งาน แต่ไม่ชอบเห็นแก่หน้า)
ตอนเพลแล้ว ท่านอาจารย์ดร.สนอง วรอุไร แสดงธรรมต่อ จนเลยเที่ยงฟังกันไป เสริฟอาหารกันไป ท่านอาจารย์ก็ไม่พักให้ความเมตตาแก่ผู้ถามคำถาม จนทุกคนได้รับข้าวกล่องครบ

ตอนบ่ายพระอาจารย์อำนาจ โอภาโส เดินทางมาถึง พร้อมแสดงธรรม คนฟังยังหนาแน่นเหมือนเดิม ชามะนาวสูตรโอชาของชาวการไฟฟ้า ที่เสริฟเป็นของว่างตอนบ่ายสอง อร่อยมาก ๆ ขอบอก (มีโอกาสคงได้มาชิมอีก) พระอาจารย์กลับไปพร้อมกับหนังสือธรรมะมือสอง หนึ่งคันรถกระบะไปแจกเด็ก ๆและชาวบ้านที่เขาค้อด้วย สาธุท่านผู้ใจบุญทุกท่าน
สุดท้ายท่านอาจารย์ทวีศักดิ์ คุรุจิตธรรม แสดงธรรมปิดรายการคนฟังยังหนาแน่น น่าชื่นใจแทนท่านอาจารย์จริง ๆ สารประโยชน์ที่ได้ก็มีมาก จำได้ว่าวันนั้นตัวแทนเจ้าภาพกล่าวขอบคุณด้วยเสียงสะอื้น เพราะมันเป็นความสุข ความประทับใจ ความสำนึกในบุญคุณของเจ้าของสถานที่ของเจ้าภาพทั้งหลายและความสำนึกในน้ำใจของญาติธรรมทุกท่าน ที่อยู่ในที่นั้นโดยแท้จริง
เป็นเรื่องควรบันทึกในความทรงจำจนถึงวาระของจิตดวงสุดท้ายเมื่อธรรมะจัดสรร ให้เราเห็นว่ามีคนที่ต้องการเพิ่มความดีของตนเองมารวมตัวกันมากกว่าที่คิดไว้ในวันนั้น